پدیده ی قرمز دیده شدن آسما ن معمولا در با مداد یا شا مگا ه آن هم در افق وکناره های آسمان

دیده می شود .

دیدیم که نورها ی سبز و بنفش و آبی به علت بزرگتر بودن بسا مد شا ن درمقا یسه با سا یر

نورهای مریی ، بیشتر پراکنده می شوند . نور خورشید وقتی از افق به چشم ما می رسد مایل

تر است و مسیر بسیا رطولانی تری را در جو زمین نسبت به وقتی که خورشید در میا نه ی

آسمان است طی می کند . بنابراین دائما پراکنده می شود و این پراکندگی برای نورهای سبز

و آبی و بنفش بسیار بیشتر است و در نتیجه این نورها در مسیر طولانی جو بسیا ر بیشتر

جذب هوای جو می شوند . آنچه از نور سفید خورشید با قی می ما ند نورها ی قرمز و زرد

و نارنجی اند که کمتر پراکنده می شوند و بنا براین کمتر جذب شده و بیشتربه ما می رسند و

ترکیبی از رنگ ها ی روشن متما یل به نارنجی و قرمز را به چشم ما می رسا نند . ما نه تنها

آسما ن را سرخ تر می بینیم بلکه خورشید را نیز که نور زیا دی را در مسیر جو از دست داده

کم فروغ تر مشا هد می کنیم . البته تیرگی بخش ها یی از آسمان در این وضعیت نیز تا حد زیادی

به این موضوع مر تبط است که در برخی از این مسیر ها همه ی رنگ ها ی نور خورشید عملن

جذب می شوند